Wypełnij formularz, a skontaktujemy się z Tobą

Operowanie i leczenie hemoroidów

19.06.2015

Operacyjne leczenie hemoroidów – krótki rys historyczny.
Choroba hemoroidalna towarzyszy człowiekowi praktycznie od zawsze a dolegliwości z nią związane są na tyle przykre i utrudniające codzienne funkcjonowanie, że już w starożytności próbowano różnych sposobów, byle tylko pozbyć się tej kłopotliwej przypadłości. Pierwsza wzmianka opisująca sposoby radzenia sobie z hemoroidami pochodzi z egipskiego papirusu datowanego na 1700 rok p.n.e. W zbiorze pism datowanym na 460 rok p.n.e. Hipokrates opisał sposób postępowania chirurgicznego podobny do metod stosowanych aktualnie: „…Hemoroidy w podobny sposób można leczyć, przebijając je igłą i wiążąc bardzo grubą i wełnianą nicią, i nie ruszać aż odpadną”. Claudius Galenus (ok. 130 – 200 n.e.) – rzymski lekarz greckiego pochodzenia, był zwolennikiem przerywania połączeń tętnic z żyłami, co również znalazło odzwierciedlenie w metodach znanych współcześnie. Św. Fiakr, irlandzki mnich żyjący w VII w.n.e stosował wypalanie hemoroidów rozgrzanymi żelaznymi prętami, które wpychano choremu do kanału odbytu. Alternatywnie wykorzystywano odpowiedniego kształtu kamień. Późniejszy okres, to głównie rozwój technik chirurgicznych.

Do metod operacyjnych stosowanych w XIX i XX wieku należą:

Operacja sp. Whiteheada´a (1882r.) – polega na okrężnym nacięciu błony śluzowej na wysokości linii zębatej z wypreparowaniem odcinka śluzówki i wycięciem podśluzówkowym guzków krwawniczych. Wypreparowana śluzówka jest następnie wycinana, a kanał odbytu rekonstruowany za pomocą szwów pomiędzy skórą a błoną śluzową.
Operacja Milligan-Morgan (1937r.) – polegająca na podkłuciu szypuły naczyniowej, wycięciu guzka krwawnicowego i pozostawieniu ziejącej rany do wygojenia.
Operacja Fergusona (1959r.) – jest modyfikacją wyżej opisanej metody, modyfikacja polega na zaszyciu szwem ciągłym miejsca po usuniętym hemoroidzie.
Operacja Parksa (1956r.) – metoda podśluzówkowego wycięcia hemoroidów.
Metody mieszane (Sokol – 1970r; Ruiz Moreno, Rene Obando-Reis Neto) – modyfikacje wyżej opisanych metod polegające na częściowym zaszyciu rany powstałej po usunięciu guzka krwawnicowego.
Operacja LANGO (1998r.) – metoda polegająca na wycięciu cylindra błony śluzowej powyżej guzków krwawniczych wraz z naczyniami doprowadzającymi krew i równoczesnym zszyciem brzegów ubytku przy pomocy okrężnego sztaplera. W wyniku tego wypadające guzki zostają podciągnięte ku górze i na skutek zmniejszonego dopływu krwi ulęgają zwłóknieniu. Dodatkowo powstająca w miejscu zespolenia blizna łącznotkankowa przytwierdza je do podłoża.

O żylakach wiemy wszystko!

Oferujemy nowoczesne i skuteczne metody leczenia, operowania i usuwania żylaków oraz hemoroidów - falami radiowymi.
Copyright © 2015 Flebonet Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie jakichkolwiek materiałów ze strony surowo zabronione!
Polityka Prawna | Polityka Cookies | Nota prawna | Mapa strony
Projekt i wykonanie: Broker Media
error: Content is protected !!